Never thought you'd make me perspire.
Never thought I'd do you the same.
Never thought I'd fill with desire.
Never thought I'd feel so ashamed.

Δεν ξέρω πώς συμβαίνει,
μια σπίθα τόση δα να με ζεσταίνει,
να ζω μια ολόκληρη ζωή
κάθε στιγμή.

Τραγούδια που συνοδεύουν πραγματικά τη 17η Νοεμβρίου

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ωδή στον Κώστα Γεωργακάκη,

Κερκυραίο φοιτητή που σπούδαζε στην Ιταλία και αυτοπυρπολήθηκε

στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 στη Γένοβα, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη

χούυντα στην Ελλάδα.

Ωδή στον Καραϊσκάκη
Στίχοι-Μουσική-Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος
Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος
εικόνες ξεχύνονται με μιας
πού πας παλικάρι ωραίο σαν μύθος
κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς


Και όλες οι αντένες μιας γης χτυπημένης
μεγάφωνα και ασύρματοι από παντού
γλυκά σε νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
ψηλά στους βασιλιάδες τ' ουρανού


Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ


Πού πας παλικάρι πομπές ξεκινούνε
κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη καμπάνες ηχούνε
κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό


Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
οι προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Raining Pleasure - Kemal

Αγαπημένα Τραγούδια-Αγαπημένοι Στίχοι

Νικόλας Άσιμος- Εγώ με τις ιδέες μου

Θα χτυπήσω εκεί που σας πονάει
κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει
Θα με χρήσω ιππότη και τζεντάι
κι άμα ξεμεθύσω σας λέω και goodbye


Εμένα οι φίλοι μου είναι(Κ.Γ.)-Μagic de Spell

Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
γράφουν σε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει